7. Wat zijn de voor- en nadelen van het vaststellen van een uitgerekende datum?

Zoals met alles (heel flauw) zitten er voor- en nadelen aan het vaststellen van een uitgerekende datum. We beginnen eens positief, met de positieve kanten ervan:

1. Richtlijn voor zorgverleners
   Zoals al eerder in dit artikel stond (zie onder Hoe berekenen we anno 2024 de uitgerekende datum?) is het huidige NVOG-protocol Datering van de zwangerschap (2011) ontstaan omdat er behoefte was aan meer eenduidigheid tussen de eerste en tweede lijn.
   Een uitgerekende datum maakt dat de zwangerschapsduur bepaald kan worden gedurende de zwangerschap. Aan de hand van de zwangerschapsduur worden planningen gemaakt, afspraken ingepland en worden complicaties in kaart gebracht. Complicaties waarbij de zwangerschapsduur relevant is zijn: de groei van de baby, prematuriteit, serotiniteit en het plannen van een geplande keizersnede.
2. Volgens het protocol van de NVOG verkleint een termijnbepaling door middel van echoscopisch onderzoek de kans op (onterechte) serotoniteit. Hiermee wordt de kans op een onterechte inleiding vanwege serotiniteit kleiner (Taipale & Hiilesmaa 2001, Whitworth 2015). In het onderzoek van Mongelli (1996) wordt er gesproken van een afname van 70% in vergelijking met het gebruik van de eerste dag van de laatste menstruatie. 
3. Richtlijn voor de zwangere en partner
   Het hebben van een uitgerekende datum geeft handvatten in het proces van de zwangerschap. Een uitgerekende datum kan helpend zijn in het toeleven naar een moment. Daarnaast kan het hebben van een uitgerekende datum helpend zijn bij de praktische voorbereiding op de komst van de baby.
4. Organisatie van de zorg
   Een uitgerekende datum kan helpend zijn bij het maken van afspraken, bijvoorbeeld ten aanzien van de verlofdatum voor de zwangere en haar partner of de afspraken die worden gemaakt met de kraamzorg. 

Er zijn ook nadelen (hoe zwaar de voor- en nadelen meewegen, zal per zwangere verschillen en zijn dus sterk afhankelijk van persoonlijke omstandigheden):

1. Onnauwkeurigheid
   Geen enkele methode is waterdicht. Er kan altijd sprake zijn van een meetfout, variatie in metingen per persoon, defecte apparatuur, langere periode van de innesteling, onbekende ovulatiedatum, et cetera.
2. De kennis van de apparatuur staat boven de kennis van de zwangere
   De kennis die de techniek met zich meebrengt wordt vaak als superieur gezien. Het is kennis die gecontroleerd kan worden en wordt daarmee als belangrijk gezien. De kennis en de ervaring van de zwangere wordt tekort gedaan, dit brengt veelal frustratie met zich mee, waarbij de zwangere zich ongezien en niet gehoord kan voelen. 
3. Variabiliteit zwangerschapsduur
   Een uitgerekende datum kan een vorm van ‘schijnzekerheid’ geven. Een uitgerekende datum houdt geen rekening met variabelen die de draagtijd beïnvloeden. Daarnaast houdt een uitgerekende datum geen rekening met een gezonde, fysiologische variatie. 
4. Psychologische druk bij de zwangere, de partner en de omgeving
   Een uitgerekende datum kan stress veroorzaken bij zowel de zwangere, als de partner en de omgeving. Deze stress kan een negatieve invloed hebben op de fysieke en mentale gezondheid van de zwangere. 
5. Medische interventies
   Protocollen houden geen rekening met een grijs gebied. Het vaststellen van een uitgerekende datum zorgt voor duidelijke grenzen. Serotiniteit (‘over tijd’) brengt volgens de richtlijnen allerlei interventies met zich mee, die zijn volledig gebaseerd op de uitgerekende datum plus 1 of 2 weken (lees voor meer informatie ons uitgebreide artikel Serotiniteit). 

Door het bestaan van de uitgerekende datum kan er vergeten worden te kijken naar andere factoren die van invloed zijn op de situatie. Hierdoor is de kans op onnodige interventies groter.