Hoofdstuk voortgang
0% Voltooid
  • Een geboorteplan moet kort en overzichtelijk zijn, maximaal 1 A4 per scenario:
    • Ongecompliceerd, ‘normaal’ verloop van de baring
    • Wat als er complicaties zijn / verwijzing naar de tweedelijn
    • Keizersnede
  • Op het geboorteplan staat informatie die relevant is voor de zorgverlener, wees daar scherp op.
    Het is bijvoorbeeld niet relevant om te weten welke kleren een barende aan wil, wie er oppast op de andere kinderen, welke muziek er op moet staan. Dit soort details zijn relevant voor een (geboorte)partner en kunnen bijvoorbeeld op een apart en uitgebreid geboorteplan staan.
  • Ga er bij het schrijven van uit dat de zorgverlener de zwangere níet kent; wat is dan relevant om te weten? Denk aan eerdere ervaring(en), waar iemand bang voor is of tegenop ziet, hoe iemand voorgelicht wil worden, etcetera.
  • Lees het geboorteplan na op taalgebruik: kort, duidelijk, vriendelijk. Soms is het taalgebruik onnodig passief-agressief of juist onderdanig.

Niet handig in een geboorteplan

  • ‘Indien medisch noodzakelijk’: elke zorgverlener zal een interventie voorstellen als zij/hij dit noodzakelijk acht. Echter wannéér een interventie noodzakelijk wordt geacht, verschilt van zorgverlener tot zorgverlener. Wees specifiek als daarin een bepaalde voorkeur is.
  • ‘Mijn partner spreekt voor mij’: minder belangrijke dingen kunnen aan de partner worden gevraagd, maar wanneer het gaat om medische interventies, complicaties, etcetera, dan is dit een gesprek dat met de zwangere ZELF gevoerd moet worden. Niemand kan tenslotte écht voor haar bepalen, zelfs een partner niet.
  • Veel plaatjes, geen/weinig tekst: plaatsjes lijken universele ‘taal’, maar zijn vaak multi-interpretabel of niet specifiek genoeg.
  • Uitleg onderbouwing van een keuze: dit kan in een gesprek plaatsvinden, maar uitleg van een keuze zorgt voor teveel tekst in een geboorteplan.
  • ‘Ik wil niet’: er kunnen dingen zijn die iemand pertinent niet wil en natuurlijk moet dat duidelijk zijn. In de meeste gevallen zijn er uitzonderingen waarin iemand iets toch wél wil (denk aan synto bij veel bloedverlies). Verwoord het dan als dusdanig, bijvoorbeeld: ik wil niet preventief synto, maar wel als…
  • Niet specifiek genoeg. Bijvoorbeeld ‘navelstreng uit laten kloppen’: wat dit inhoudt kan per zorgverlener verschillen! Beter is dan bijvoorbeeld: wachten met navelstreng doorknippen totdat deze wit is (of iets anders kan natuurlijk ook).
  • Teveel details die voor zorgverlener irrelevant zijn: zie praktische tips

Het lijkt simpel: met uitwendig onderzoek en groeiecho’s achterhaal je de groei van de baby en daar kunnen we dan beleid op maken.

Maar zo simpel is het niet (helaas).

Met name bij baby’s die we ‘te klein’ schatten, zijn er een aantal uitdagingen:

  1. Een groeiecho kan er zo’n 15% naast zitten (dus 3000 gram kan 2550 of 3450 gram zijn);

  2. Een kleine baby an sich is geen probleem: 50-70% van de kleine baby’s zijn fysiologisch klein en ondervinden hiervan geen problemen.

  3. Alle ‘te’ kleine baby’s eerder inleiden is dus geen goede oplossing: die 50-70% ondervinden dáár juist problemen van.

Maar wat dan wél? En welke kleine baby’s hebben wél last van een onderliggend probleem?

Donderdag 27 augustus om 19.30 uur geef ik een masterclass over de SGA en/of groeivertraagde baby!

Inclusief terugkijklink!

Voor 45 ben je een maand lid (en pak je toevallig dus ook de masterclass op 10 september mee over de ‘te’ grote baby).

Elke week een gratis artikel!

Bij Vraag de Vroedvrouw houden we van cadeautjes! 🎁

En dit jaar is dat cadeautje:
elke week gaat er op maandag een artikel gratis open 🥳

Als je lid bent van mijn nieuwsbrief krijg je elke week te horen welk artikel er openstaat én geef ik wat extra input over dat onderwerp. Je kunt het artikel dan dus ook makkelijk delen met wie (nog?) geen lid is!

Stuur mij elke week het gratis artikel!

Nieuwsbrief formulier footer