Er zijn verschillende kwalitatieve studies geweest over de ervaring van vrouwen met een inleiding. Het is nog onbekend of zwangeren zonder medische indicatie die kiezen voor een inleiding een andere ervaring hebben dan zwangeren die op medische gronden worden ingeleid.
- In een Engelse studie van Henderson en Redshaw (2013) concluderen de onderzoekers dat vrouwen die een inleiding kregen, minder vaak tevreden zijn met de zorg die ze hebben gehad dan vrouwen met een spontane baring. 5333 vrouwen reageerden op een vragenlijst waarin zij hun ervaring tijdens de bevalling konden delen. 20% van hen was ingeleid. De methode van inleiding was met oxytocine via het infuus, prostaglandine gel, alleen het breken van de vliezen of een combinatie hiervan. In vragenlijst gaven de vrouwen die ingeleid waren aan dat ze ontevreden waren over de informatie, communicatie en keuzemogelijkheden die ze kregen rondom de inleiding. Ook was er vanwege tekort aan personeel vaak vertraging in het moment dat de inleiding kon starten en voelden zij zich angstig en aan hun lot over gelaten. Tijdens de baring zelf vonden ze het personeel wel betrokken en betrouwbaar. De handelingen tijdens de inleiding, zoals het inwendige onderzoek en vaginaal toedienen van prostaglandinen werden als pijnlijk en ruw ervaren. In sommige gevallen was er sprake van een niet-succesvolle inleiding die leidde tot een keizersnede. Deze groep vrouwen was teleurgesteld en had het gevoel dat hun werk en de pijn voor niets was geweest.
- Een Duitse studie van Schwarz (2016) gebruikte een online vragenlijst om de ervaringen van vrouwen met een inleiding te meten. De onderzoekers concluderen dat de verwachtingen van vrouwen rondom een inleiding niet worden waargemaakt in de huidige praktijk. Ruim 50% van de vrouwen had meer informatie gewild over de verschillende methoden van inleiden, bijwerkingen en eventuele alternatieven. Zij hadden ook meer begeleiding en tijd gewild bij het maken van beslissingen rondom de inleiding.