Als de cervix 2-3 cm geopend is, worden de vliezen gebroken, hierover lees je meer in het artikel ‘Verloskundige onderzoeken en handelingen’. Door het breken van de vliezen geeft het hoofdje van de baby meer druk op de cervix. Daarnaast komen er door het breken van de vliezen extra prostaglandinen vrij die helpen bij het verder ‘rijpen’ van de cervix. De baring zal dan sneller op gang komen (Reed, 2019). Dit in tegenstelling tot bij een spontane baring, waarin het vroegtijdig breken van de vliezen niet zorgt voor een sneller verloop van de ontsluiting (WHO, 2014).
Als de vliezen al eerder in het proces vanzelf breken, kan deze stap worden overgeslagen. Ook kan het zijn dat de cervix al voldoende rijp is (Bishopscore van boven de 6) en direct overgegaan wordt op het breken van de vliezen zonder vooraf te ‘primen’. In een aantal regio’s kan de eerstelijns verloskundige de vliezen thuis breken.
Bij sommige vrouwen zorgt het breken van de vliezen dat de weeën vanzelf op gang komen. Het is ook mogelijk om één of enkele uren af te wachten hoe het lichaam reageert op de gebroken vliezen. Dit wordt niet standaard in elk ziekenhuis gedaan, maar kun je altijd om vragen. Afhankelijk van de wens van de zwangere wordt daarom één of enkele uren gewacht hoe het lichaam reageert op de gebroken vliezen. Als de weeën niet op gang komen, wordt doorgegaan met stap 3 van de inleiding.